Eerste Pelerin Lezing Medische Geschiedenis, Jaargang 4

In de achttiende eeuw waren de Pokkenepidemieën die om de vier of vijf jaren stad en land teisterden de 'Vreselijkste aller Harpijen'. Pokken werden gevreesd vanwege de hoge kindersterfte. Een op de drie kinderen jonger dan 10 jaar overleed door pokken. Sydenham en Boerhaave waren overtuigd van de miasmatisch-contagieuze oorzaak van pokken en van een concept van pokkengif dat leidde tot obstructie van de kleine vaten in de huid. De Galenische behandeling daarvoor met aderlaten, purgeren en antimoon was gebruikelijk maar niet effectief.

In 1721 werd in Engeland vooral op voorspraak van Dr. Hans Sloane, de president van de Royal Society, een traditionele inenting om pokken te voorkomen uit Turkije ingevoerd. Boerhaave en Pelerin waren op de hoogte van deze variolatie-techniek en de eerste gunstige resultaten in Engeland. Toch werd de variolatie in Nederland pas dertig later geïntroduceerd door Thomas Schwencke.

In deze lezing worden een aantal argumenten voor dit uitstel besproken. Dit tegen de achtergrond van de klassieke voorwaarden voor de introductie van nieuwe technieken in de medische praktijk van de achttiende eeuw. 

De lezing is voor iedereen vrij toegankelijkTijdstip: 17.00-18.15Locatie: AZM, Flendrigzaal (niveau 4)